محمد بهمن پور

زمانبندی آب=جلوگیری ازاتلاف وقت ،آب واختلافات محلی

برکسی پوشیده نیست که آب مایه حیات وعامل اصلی عمران وآبادی درتمام جوامع بشری میباشد.هرجا چشمه آبی است نشانی اززندگی وجوددارد.اگردقت نماییم درکناررودخانه ها،نهروجویهاشهروروستاهابنا گردیده اند.اما اگرلابلای کتب تاریخی وحتی داستان زندگی اجدادخودرامرورنماییم خواهیم دیدکه به دست آوردن این مایه حیات چندان هم کارآسانی نبوده است.چه بسا گاهی برسرتصاحب آب چشمه ای خونهاریخته وحیات انسانهابه ممات تبدیل می شده است.

دراین میان منصوریه هم ازاین قاعده مستثنی نبود.منصوریه طبق اسنادموجودقسمتی ازشهرارجان بوده وبعضی ازمورخین منصوریه فعلی رانیزساخته شده برویرانه های ارجان وحتی بامصالح ساختمانی بجای مانده ازارجان نوشته اند.اما چیزی که عیان است چه حاجت به بیان است .چراکه علاوه بربخش عمده ای ازمنطقه شهرتاریخی ارجان تاچندین کیلومتربعدازآن نیزهم اکنون جزءپلاک 5190مربوط به منصوریه است.اما بعدازویرانی ارجان که علت آن رابعضی زلزله وبعضی مورخین غارت وآتش سوزی بیان کرده اند،بازماندگان به محل فعلی بهبهان مهاجرت نموده اند.آب شرب ساکنین ظاهراازسه طریق تامین میشده است.ذخیره آب باران دربرکه ها،آب چاه وآب رودمارون که توسط سقاهادرمشک حمل میشده.تااینکه به نوشته میرزا حسن فسایی نویسنده کتاب فارسنامه ناصری سال 1230دردوره فتحعلی شاه قاجارکلانتروقت بهبهان قنات فعلی منصوریه راکه قبلایکی ازقناتهای مهم ارجان بوده رابابه خدمت گرفتن مقنیانی ازکازرون بازسازی نموده است.(حدود160 سال پیش)